Yağmur yağmaz oldu artık,
Çiçekler açmaz oldu dağlarda.
Eski günlerimizdeki o ‘bendeki sen’
Sensiz Fethiye’de hasret oldu...
Fethiye’nin deniz kıyısında,
Noktalandı gözlerin gözlerimde.
Sen yoksun diye Fethiye sahilleri,
Küsmüşler, yok olmuşlar bana.
Sen yoksun diye,
Binlerce turistin gözlerine gizlenmiş,
Deniz martılarının acı sesleri...
Martılar dinleyici değil artık,
Başıboş bırakmışlar Fethiye’yi...
Balıkçılar uyumuşlar sahilde,
Beni seninle baş başa bırakmışlar.
Kıskanmış meğer tabiat ana;
Beraberce yaşadığımız o Fethiye günlerini...
Hissedemediğim bu Fethiye’de,
Selam veremez olmuş Ölüdeniz’in turkuazı.
Bir ezgiye dönüşmüş tutkuların;
Batmış o koca gemi, Fethiye Körfezi’nde...
Fethiye özlem olmuş artık,
Bir zamanlar yaşayan Kayaköy gibi...
Bir mana veremez olmuş Tanrı,
Mutluluğu tattığımız o güzelim Fethiye günlerine.