Gönenli mehmet Hoca anlatıyor...

Not: 

1958 senesinde babam beni merhum Adil Orhan’nın eline teslim etti.

Merhum Adil amca mağazasını kapatarak bir hafta “Hoca”aradı. 

Derken yolumuz “GÖNENLİ MEHMED 

HOCA” ya düştü.

Bana Sarf-Nahiv sorularından sordu. 

Bilmiş olmalıyım ki “bizim medreseye teslim et” dedi….

Başka medreselerde imkanlar nisbetinde bir şeyler öğrendik ama ihtiyaçlarımızı Gönenli üstadımızdan temin ederdik.

Cuma gününü beklerdik.

Hiç kimseyi geri çevirmezdi. Gönlümüzden neler geçerse onu verirdi.

Bir cuma da isteklerimiz dağıtıldı.

Göz göze geldik.  Bana vermez, verdiğini geri diye korkuyorum.. Çünkü onun medresesinde okumuyorum.

İşaretle beni çağırdı. “Oğlum, Halilim (adımla çağırarak) tedirgin olma, dedi.

Elimden tuttu , diğer elini de başıma koydu. “Birinde okursun, diğerinden ihtyacını temin edersin” dedi…

Hey güzel insanlar nerdesiniz…

Bizler yetim kaldık….