Hz.Osman Kuran okuyordu.

Bir ara susuzluğun ve yorgunluğun verdiği tesirle uzaklara daldı Kuran okurken...
Diz üstü oturmuş Kuran okurken, birden başı öne eğildi ... 
Uykuya dalmıştı birden bire…
Uykudayken rüyasında önünde bir koridor o koridorlar açılıyordu. 
Onu tutanlar götürüyorlardı, “buradan buradan” diyorlardı...
-Sonra o koridorlardan geçti, orada bir ışık kümesi gördü orada birileri oturuyordu yaklaşınca birden ne görsün. #ÂLLÂH'ın Resulü oradaydı. Bir yanında Hz. #Ebu_Bekir öteki yanında #Hz_Ömer vardı.
-ÂLLÂH 'ın Resulüyle karşı karşıya kalmıştı, ÂLLÂH Resulü bakıyor gülümsüyordu:

-Osman geldin mi..?
- Geldim ya Resulallah..
- Seni susuz mu bıraktılar..?
- Beni susuz bıraktılar Ya Resulallah..
- Seni hapis mi ettiler..?
- Beni hapis ettiler..
- Seni mescide indirmiyorlar mı..?
- Beni mescide indirmiyorlar..
- Sen aç mı kaldın..?
- Ben aç kaldım Ya Resulallah..

- Ya Osman dilersen iftarı bizim yanımızda yapabilirsin,
istersen yardımına gelip seni 
kurtarsınlar..

- Sizinle birlikte iftar etmek isterim ya Resulallah..

- Hadi Osman acele et gel bu akşam seni 
bekliyoruz, beraber iftar yapacağız..

Birden sıçradı, uyanmıştı. Cuma günü akşam üstüydü...

Hanımı geldi:

Ne oldu Osman..? dedi.

Demin Resulallahı gördüm, beni çağırıyordu. Ben gitmek üzereyim demek ki..

Birden entarisini çıkardı, bana şalvar getirin dedi. Hayatı boyunca şalvar giymemişti... 
O an şalvar giydi, sadece o an.. 
Ve o kadar edepliydi ki biraz sonra şehit 
edileceğinden edep yeri açılmasın diye şalvar giyecekti.

Biliyordu ki o zalimler onu yerde sürükleyeceklerdi.

Kapı zorlanıyordu, ve hanımına dedi ki terk edin burayı beni yalnız bırakın, beni Kuranla baş başa bırakın....

Kuran önündeydi, başını önüne eğmişti, sadece 
Kuran'a bakıyordu kapıyı kıranlara bakmıyordu bile.. 
Sonra birisi içeri girdi, sakalından tuttu onu ve o an başını kaldırdı baktı birde ne görsün sevdiği bir insanın oğluydu, sevdiği bir dostunun oğluydu ve şunu dedi:

"Baban görseydi bunu sana ne diyecekti"

O an gözlerinden yaşlar geldi, ağlıyordu halife. 
Delikanlı bırakıp kaçtı. 
Sonra üst üste başına gelen demir darbeleri, meleklerin hayâ ettiği o büyük insanın başını yarmıştı. 
Mübarek kanı Kuranı Kerimin üzerine "Onlara karşı sana ÂLLÂH yeter" (Bakara süresi 137) ayetinin üzerine damlıyordu..
(O Kur'ânı Kerim Topkapı sarayı müzesinde bulunmaktadır)

Ve Hazreti Osman Şehit Edilmişti...

Günlerce cenaze Namazı kılınmadı, defnedilmedi. Mezarlık duvarının dışında kaldı.
Haz. Ali tarafından ve oğullarının yardımı ile Medine mezarlığına defnedildi..

Rabbim Bizleri Şefeaatlerine Nail eylesin
Ne acı değilmi? 
Tarih bunun emsalleri doludur, ama bu kadar acı ve ibret dolu değildir diye düşünüyorum…
Vesselam…