Hani bir söz vardır” Üç kuruşluk adama beş kuruşluk değer verirsen, aradaki iki kuruşa seni satar!
“ Böyle beylik laflarla genelleme yaparak insanlara karşı önyargılı davranma huyum yoktur ama, insan öyle olaylarla karşılaşıyor ki, bu lafları icat edenlere “ Hay ağzına sağlık! “ demeden edemiyor. Bir davet alıyorsun. Gidecek durumun da yok diyelim. Davet eden kişinin de pek öyle hatırı yok. Hatır kredisini yiyip bitirmiş. Geçmişte bazı nahoş durumlar olmuş. Yüzüne bakılacak istek kalmamış. Ama dost akraba olunca durum değişiyor. Çoluk çocuğun ne günahı var diyorsun. Seni mutlu günlerinde aralarında görmek istediklerini adın gibi biliyorsun. Her şeye rağmen ve tüm bunları da düşünerek davete icabet ediyorsun. Mutluluklarını paylaşıyorsun. Çocukları arkadaşlarına karşı onore ediyorsun. “İyi ki gelmişim” diyorsun. Sonra gelişen durumlar karşısında tutundukları tavır ve davranışlar, ettikleri kemiksiz dilden çıkan laflar insanı öyle yaralıyor ki, eşten dosttan utanmazsan oracıkta yığılıp kalacak duruma geliyorsun. Sesini çıkartmadan, tüm yapılanları içine atarak tecrübe sayfana kocaman kalın çentikler atıp arkana bakmadan dönüyorsun geriye. Çoluk çocuğun hatırına, onların pek de değerli olmayan büyüklerine fazladan verdiğin iki kuruşluk değer sana değerbilmezlik, acıtma, üzme, hayalkırıklığı olarak geri dönüyor. Çocukların canı sağolsun ne yapalım!
Günümüzde insan ilişkileri öyle bir hal aldı ki, zaten her şey çıkar üzerine kurulu olduğu için, en kolay şey de adam harcamak oldu. Vefa yok, değerbilirlik yok, insan kıymeti yok. İnsan kazanmak diye bir dert yok. Bütün dert para kazanmak hem de nasıl kazanıldığı önemsenmeden. En kolay şey de insan harcamak, değer tüketmek. İnsanlar o kadar kabalaştı ki, normal sıradan insani davranışları bile yapanları öpüp başımızın üstüne koyuyoruz.
İnsanın en yakınları bile kadir kıymet bilmezken, başkaları neler yapmaz ki! Güvenilir kimse kalmamış. Bir ev alacaksın elli kişiye göstermek, sormak, soruşturmak zorundasın kandırılmamak için. Araba alacaksın öyle. Hele internetten mal aldıysan şansına razı olacaksın. Cep telefonu yerine salata mı gelir muz mu gelir bahtına!
İnsanların ince davranmasını beklemiyoruz artık lazım değil .Kaba davranmasınlar ona bile razıyız. Her hareketleri içimizi acıtır oldu. Ne hale geldik bakar mısınız?
