Bütün yaşamım boyunca nesne- özne ilişkisi başlıca merak konum olmuş, hem öğrenim hayatımda, hem iş hayatımda, hem edebiyat hayatımda , hem de günlük yaşamda, ikili ilişkilerde, aşkta, sevgide, dostlukta, yaşamın her alanında ve her anında bu ilişkiyi gözeterek davranmışımdır. Sadece kitaplardan okuyup öğrenerek değil, mutlaka ve mutlaka kendim bizzat yaşayarak beden laboratuvarında test ederek, içsellestirerek, müşahede ederek, öğrendiğim bilgiyi yaşayarak da sağlam kılmışımdır. Okurlarıma da bizzat yaşayıp doğruluğuna şahit olduğum test edilmiş , aklım ve yüreğimle onaylanmış bilgilerle seslenmişimdir. Yaşayarak tanık olup onaylamadığım hiçbir bilgiyi okuruma salık vermemişimdir. Neyse uzatmadan konuya gireyim.
Tolstoy' un " İnsan Ne İçin Yaşar" başlıklı öyküsüne benzer bir şekilde, okuyarak ve yaşayarak kendime edindiğim yaşam amacı ve yaşam biçimi, nesneyi özneye dönüştürmek oldu hep. Öznenin yolculuğuna refakat etmek, nesneyi de bu yolculuğa katkı verir hale getirmek. Hatta mümkünse nesneyi özne şerefine yükseltmek. Bütün ömrüm bu çabayla geçti. Bazen dimdik ve kolayca, bazen düşe kalka , pejmurde , başarmaya çalıştım bu hedefi .Nesneden yeteri kadar ve bağımlı olmadan , özneye doğru yolculukta ona çelme takmayacak kadar yararlanmak ama mutlaka özne olma yolculuğuna devam etmeye irade göstermektir. Böyle yaparak nesnenin de hayır duasını almanın mutluluğunu yaşamak.
Dediğim gibi sadece kitaplardan okuyarak, beylik laflara takılmadan bizzat yaşayarak oluşturdum bu düşüncelerimi ve kendime yaşam biçimi edindim .Para-pul, makam- mevki, çıkar, rant, mal- mülk, arsa marsa düşünmeden ve uzak kalarak, teveccüh etmeden, fazlasına ve hakkım olmayana tenezzül etmeden edebiyat dünyasında yer almaya, eğer mümkünse bu çerçevede iz birakmaya ve okurla birlikte sonsuz mutluluğa elele gitmeye gayret etmek.
Maddeden, çürüyenden , insanî olmayan ve insanı küçük düşüren, insan olmaya engel olan tüm bağımlılıklardan uzak durmak ve sonsuz bir mutluluğa okurla birlikte ulaşmaya çalışmak. Şiirlerimle, yazılarımla okura vermek istediğim budur. Bu , yaşam biçimimdir aynı zamanda ve ikili ilişkilerimde, dostluk ilişkilerimde, aşk sevgi gibi özel ilişkilerimde daha doğrusu yaşamın her alanında özüm de, biçimim de budur. Bütün yazın hayatımın özeti de budur. Güzel bir iz bırakmak. Hepsi bu!
