Siyaset ve futbol, profesyonellerin ellerinde şekillenen, ama vasıfsızların konuştuğu ve kendinin bir şey bildiğine dair çevresine kendisini ispatladığını zannettiği bir dünyadır. Siyaset, halkı idare etme, ferdi anlamda kişileri psikolojik olarak tatmin etme sanatıdır. Bunu ancak profesyoneller yapabilir. Emekliden, memurdan ve işçiden 10, 15, 20 , 30 kat fazla maaş alan Sayın milletvekillerinin, ekonomik bakımdan kendisinden kat kat aşağıda olan halka, yine kendisini, bir kurtarıcı olarak sunması ve halkın sevgisini ve desteğini alabilmesi olayı hafife alınacak bir mesele değildir. Bu takdire şayandır.
Diyelim ki, iktidar partisindensiniz; halkın büyük ekseriyeti zengin ve refah içinde olmasını asla istemezsiniz. Çünkü ekonomik olarak doygunluğa gelmiş ve maddi bir ihtiyacı kalmayan kişilere, kedinizi bir kurtarıcı olarak sunamazsınız. Peki ne olmalı? Halk fakirlik ve yokluk içinde bulunmalı ve bir kurtarıcıyı bekler ve gözetler durumda bulunmalıdır. İşte tam da sizin aradığınız kıvama halk gelmiştir artık. Onlara, “Dertlerinizi biz biliyoruz ve biz çözeriz” diye sahaya inebilirsiniz. Böylece başarılı olursunuz. İktidar partilerinin başarısı, halkın muhtaç durumda ve dertli olmasına bağlıdır.
Eğer muhalefet olarak siyaset yapıyorsanız ve varlığınız, iktidarın yanlışlarını ispatlamak ve iktidarın halkı kendisinden bezdirmesini beklemelisiniz ve desteklemelisiniz. Böyle olması, size bulunmaz altın bir fırsat sunduğu için; iktidar partilerinden, iki kat daha fazla, halkın yokluk ve yoksulluk içinde olmasını istersiniz. Çünkü, halk, artık iktidar partilerine kızacak ve size yönelecektir. Onun için, halkın refah seviyesinin yükselmesi için, hiçbir fikir ve proje üretmenize de gerek yok. Halk, fakirleştikçe, ülke insanları dert ve problemler içinde yüzdükçe, sizi kurtarıcı olarak sahaya inebilirsiniz. . Bunun için yapmanız gereken, halkın bir sürü gibi, idrak kabiliyetini kaybetmesi ve tam da sizin aldatabileceğiniz kıvama gelmiş olması önemlidir. Eskiden, siyasette “demir çarık, elde asa” ile Anadolu yollarına düşmek vardı. Şimdi sosyal medya ve genel medyaya yapacağınız milyonluk ödemeler ve satın aldığınız veya kiraladığınız pek büyük ve önemli ve şöhretli gazeteciler eliyle bunu sağlayabiliyorsunuz artık. Şöyle düşünelim: muhalefetteki siyasetçi , bir gazeteci veya sosyal medya fenomeni olarak aylık size en az 3- 5 milyona kiraladı veya satın aldı. Ve bu kiralık gazeteci ve sosyal medya fenomeni , artık medyada ağlaya ağlaya, bir film aktörü gibi, fakir kalmış, geçim sıkıntısı çeken ahalinin ızdırabını dillendiriyor. Öyle bir çaresizlik destanı ve ağıtı yakıyor ki; hiç bir kimse, bunlara kapılmaktan kendini alamıyor. Tabii şöyle diyemiyorlar : “ Yahu , madem bu kadar bize acıyorsun , biz ayda 15-20 bin liraya geçinmeye çalışırken ; sen ayda 3 milyona, bu ağlamayı nasıl yapıyorsun ? Çünkü, halk olarak siz , bunların elinde aciz bir av haline gelmişsiniz.
Siyasetçi, size bakarken; mağdur edilmiş ve muhtaç duruma sokulmuş ve bir kurtarıcı bekleyen insanları görmek ister. Sizin, imkansızlık içinde yaşayışınız, siyasetçinin asıl gelir kaynağını ve gücünü oluşturuyor. Siz de, size Cenab-ı Allah’ ın vermiş akıl ve düşünme , muhakeme etme , mukayese kapasitenizi kaybettiğiniz için, bu yalan vaatlere tutunmak ve inanmak zorunda hissediyorsunuz. İşte şimdi karşınızda , içine düştüğünüz durumdan kurtulma umudunuz doğdu. Ve her defasında, aynı yanlışı ve hatayı yapıyorsunuz; netice de yine aynı oluyor. Sizin halk olarak pozisyonunuz hiç değişmiyor; siyasetçinin de pozisyonu değişmiyor. Nasılsanız, öyle yönetiliyorsunuz. Düşünün bir kere, İstanbul’ daki milyonlara tekme vuran bir futbolcu, gol attığında, eline hiç bir şey geçmeyen Anadolu’nun en ücra yerindeki insanlar, çılgınlar gibi coşuyor; seviniyor ve şehir meydanlarını dolduruyorlar. Siyasetçi de, kazandığında, hiç bir şey kazanamayanlar, ellerinde davul zurna ile meydanları doldurup zafer naraları atıyorlar. Bu konuda suçlu birini bulmaya ve aramaya gerek yok. İlla birisini suçlu ilan etmeye de gerek yok. Sömürülen ülke halkları, sömürülecek vaziyette oldukları için, sömürenler, kendi aralarında mücadele ediyorlar. Fakat, bunu, “ senin adına” yaptıklarına dair , seni ikna etmişler. Hepsi bu.